Migawki z życia Krzemińskich

miejsce: pod stołem w salonie, czas: przedpołudnie, osoby: mikołaj

mikołaj: o! pieniążek!

po chwili: o! pięć groszy!

w drodze do skarbonki: niezła fortuna...

miejsce: stół w salonie, czas: kolacja, osoby: kajtek, mikołaj, ja i tomek, luźna rozmowa o grzecznych i niegrzecznych

ja: mikołaj, a kto jest najgrzeczniejszy u was w klasie?

mikołaj: no....nie ja....

tomek: kajtusiu, a u was w przedszkolu wszyscy są grzeczni?

kajtek: ne

mikołaj: o! a kto jest u was niegrzeczny?

kajtek: pani ania

miejsce: okolice łazienki, czas: po późnym śniadaniu, osoby: kajtek (którego bezskutecznie uczymy, że mówi się tata, nie ała) i tomek

kajtek: aaaaała, aaaaaała

tomek: kajtusiu, ja nie jestem ała

kajtek (czysto i wyraźnie): a kto?

komentarze (1) | dodaj komentarz

i bardzo też na dziś

chociaż kiedyś ten był najbardziej mój :)

komentarze (3) | dodaj komentarz

ciuchciulki, automatycznie wybuchajace statkoloty, fabryki czekolady z piany, podwojne bombowe wkladki dokolowe, sokowirowki......itd.

- gra z tata w kulki, oglada przekroje wszystkiego, co da sie przekroic, jezdzi palcem po mapie (atlasu sprzed kilkudziesieciu lat kupionego w naszej bibliotece za zlotowke:)

- godzinami tez moze planowac z kolegami kolejne akcje firmy G-force (ktorej jest zalozycielem:), zajmujacej sie glownie ratowaniem (nie bardzo wiem, czego bo drugi rok wtajemniczana jestem w kwestie zakupu betonu do budowy siedziby, tworzenie sieci sklepow firmowych sprzedajacych pianki, zelki i lego city oraz ustalanie form wspolpracy z firmami ciuchciulka i eko)

- czyta, co popadnie: szyldy, naglowki gazet, hasla na plakatach, tytuly czytanych do poduszki opowiadan, a nawet krotkie wiersze




co jeszcze?
- z zapalem trenuje judo: po pol roku zajec dostal judoge i obiecal sobie, ze bedzie sluchal trenera i trzyma sie tego naprawde konsekwentnie

- wspaniale bawi sie z kajtkiem (wspolnie tancza, spiewaja, graja na organkach, kopia pilke, jezdza na rowerach, graja w sluchowe zgadywanki, buduja z klockow i puszczaja auta), jak tylko uslyszy nowe slowo z ust brata informuje o tym zywiolowo nie tylko nas, ale rowniez sasiadow:), nawet staje przeciwko nam w jego obronie

- potrafi np. w kolejce w aptece powiedziec "kocham cie mamo" i nie prosic sekunde potem o kupienie lizaka

- jest naprawde dobrym kolega



czasem zupelnie mnie zaskakuje:
- zaczal rysowac! na pierwszej pracy, ktora powstala z wlasnej inicjatywy (a nie jest planem konstrukcyjnym nowego wynalazku), ot po prostu "mamo, narysuje cos" jestem ja, tomek, kajtek spiewajacy do mikrofonu i mik siedzacy w fotelu i ogladajacy wystep brata

- lub na przyklad dzisiaj, kiedy oddal kajtkowi autko, ktore dostal jako niespodzianke na indianskich urodzinach kolegi

- albo, jak wtedy, kiedy pani od muzyki, widzac go w akcji, zaproponowala mu indywidualne lekcje gry na perkusji

boski jest, no po prostu jest boski

komentarze (5) | dodaj komentarz

godzinami:
- gada przez telefon (po kim on to ma?), a jak telefonu nie ma w pobliżu to wystukuje numer na wnętrzu swojej dłoni i dalej gada

- a co gada? aktualnie na topie są: kećup, ziułty, leci kulka, gźyb, mamooooo oć, katuś cita (nie, nie chodzi o ten program do szybkiej nauki języków), ujek, pety (skarpety) i cały zestaw blatueblublegladudetiblep...................

- godzinami mówi też ne, ne, ne, ne (-kajtuś, idziemy -ne;-kajtuś, chcesz jeść? -ne;-kajtuś, lubisz plywać? -ne itd.)

- uwielbia pływać - bez kółek, rękawków wchodzi od razu po szyję, jak się przewróci i da nura pod wodę wynurza się, robi wielkie oczy, po czym śmieje się i dalej pluska

- gra na harmonijce domagając się aplauzu (w sytuacjach ekstremalnych odkłada instrument i klaszcze sobie sam)

- godzinami gra w piłkę - po prostu naparza chłopak (przepraszam za ten kolokwializm, ale to nie jest subtelne kopanie, to po prostu puszczanie się pędem - wyobraźcie sobie pęd w wykonaniu zespołowca stabilizującego się uniesionymi do góry przedramionami:) - i rzucanie się na piłkę

- godzinę też potrafi skoncentrować się na zajęciach i układa, słucha , pokazuje, wyjmuje, dopasowuje, wsuwa...- ale to tylko u Pani Basi:)

- zajmuje się sobą: organizuje wypadki samochodowe, herbatki popołudniowe, odloty samolotów pasażerskich ze skarpetami na pokładzie i rozmowy krów ze smokami



trochę krócej:
- siedzi na toalecie celem zrobienia kupy, po czym idzie i robi, co trzeba w pieluchę, ale żebyśmy nie odczuli swojej porażki wychowawczej, przykładnie podchodzi do nas od czasu do czasu, i patrząc prosto w oczy mówi kupa

- jeździ na rowerku biegowym - potrafi dojechać sam na plac zabaw i z powrotem

- pomaga w pracach domowych - po prostu nie można zostawić brudnego kubka, żeby Kajtek go nie wyniósł (znajduję potem naczynia w śmieciach), pomaga mi wieszać pranie, a jak już całe rozwiesimy, to je zdejmuje i wieszamy dalej, ściele łózko, zanim wsiądzie do wózka to zawsze najpierw wytrzepie siedzisko, po posiłku wyciera buzię i otrzepuje spodnie, jak pobrudzi sobie rękę w czasie jedzenia to nie zje dalej, dopóki jej nie wytrze itp.

- przytulając się do kogoś klepie go malutką rączką po plecach

- jest chwalony na wszystkich zajęciach (te dwa miesiące wakacyjnego nicnierobienia bardzo mu posłużyły)



od czasu do czasu:
- totalnie mnie zaskakuje, np. znalezionym w poradni kawałkiem plastiku jeździ sobie po twarzy (ja zachodzę w głowę, o co chodzi, wącham, oglądam, szukam wysypki), a kajtuś nagle mówi: - goli

- robi z nami, co chce: jemy śniadanie, kajtek pokazuje na krzesło i mówi: - mama tuta, siadam, karmię go - nie chce jeść, mówi - tata, przychodzi tomek, kajtuś wskazuje, gdzie ma usiąść - tomek siada, kajtek dalej nie je, mówi, - mama lala, ja: - o czym ci zaśpiewać kajtusiu? (w międzyczasie próbuję podstępem wetknąć mu kolejną łyżkę jedzenia, na co słyszę głośne: - ne, ne, ne), - buła am - tomek idzie po bułeczkę, bułka zostaje odepchnięta zdecydowanym ruchem, pytamy: - kajtusiu, co chcesz kaszkę, czy bułę? - ne, ne, top (stop). próbujemy jeszcze chwilę, po czym rezygnujemy informując, że jak nie chce jeść to nie i jak zgłodnieje ma przyjść i powiedzieć am. kajtek wychodzi z krzesełka, idzie do kuchni, otwiera lodówkę, wyjmuje danio i przychodząc z nim do mnie mówi - mam am:)

no boski jest, po prostu jest boski

komentarze (4) | dodaj komentarz

komentarze (1) | dodaj komentarz

komentarze (4) | dodaj komentarz

nie wiem, czy chcę. muszę. mam czas. myślę, czytam, oglądam i tylko ten łopot serca trochę mnie drażni.

szukam więc łagodnych przestrzeni i tak to znalazłam się w szkocji. ponownie. dzięki temu głębiej oddycham. i jakoś mniej boli.





            
chciałabym pobyć gdzieś blisko tej uważnej kobiety, która Hogganowi, pracującemu od 5 lat w kopalni, kupiła na urodziny farby akrylowe. stwarzając Jacka Vettriano. taka dziewczyna to skarb;-)

komentarze (0) | dodaj komentarz

komentarze (2) | dodaj komentarz

komentarze (0) | dodaj komentarz

komentarze (4) | dodaj komentarz